(Foto gemaakt in het Zee Aquarium in Bergen aan Zee)

Twaalf aan elkaar geregen verhalen over het verlangen naar eenheid.
In Onderwaterverhalen heeft iedereen een oude ziel. Een Parisienne herinnert zich een bos vol sequoia’s dat ze nooit heeft bezocht. Een voormalige walvisvaarder heeft spijt van zijn daden. Een net afgestudeerde fotografe reist met een oude camera naar de Azoren. Een meisje in de polder fantaseert over verdronken dorpen die weer oprijzen. Alle personages in deze twaalf indringende, met elkaar verweven verhalen verlangen naar verbinding. Ze zijn onderweg naar hun eerste liefde of naar huis, maar raken ondergedompeld in de geheimzinnige onderwaterwereld van dromen, herinneringen en oud zeer. Vinden ze daar wat ze zoeken?
Te koop bij de boekhandel of online te bestellen
ʻAandachtig proza, beeldende taal. En eindelijk weer eens een verhalenbundel met historische thema’s.ʼ — Joke J. Hermsen
ʻIneke Riem toont wederom aan dat het korte verhaal haar sterke punt is. (...) Riems zinnen dompelen de lezer onder in een bad van weemoed.ʼ **** — Haarlems Dagblad
ʻSinds haar debuut bouwt Riem boek na boek aan een eigen literair universum dat gewild haaks staat op de dagelijkse realiteit waarin geen plaats meer is voor contemplatie en verwondering.ʼ **** — Knack Focus 
ʻTwaalf verhalen die de grauwe wereld vandaag de dag heel even betoveren.ʼ — Tzum
ʻOntroerend om te lezen en ik krijg kippenvel van de prachtige zinnen. Het doet me denken aan de verhalen van Konstantin Paustovski, die ook zo goed is in observeren en beschrijven van mensen en landschappen.ʼ — blogger Lalagè (lees haar bespreking en die van andere bloggers via Goodreads)
Fragment:
Ik ben geboren op de bodem van een zee die niet meer bestaat. In mijn atlas ligt die zee nog wel: de Zuiderzee. Die atlas is gedrukt in de jaren twintig en heeft een bruin linnen omslag met goudkleurige letters voorop. Atlas der gehele aarde, staat er. Ik vond hem een keer bij het vuilnis, iemand wilde van die oude wereld af.
Er staan landen in die ook niet meer bestaan. Of die nu anders heten. Misschien ligt niet alles nog op dezelfde plek. De Waddeneilanden wandelen langzaam naar het oosten. Hawaii groeit door de lava die uit de vulkaan stroomt. Andere eilanden krimpen door de stijgende zeespiegel. Alles beweegt, zei de oude Griek Heraclitus. Het bewijs daarvan ligt vlak bij het parkeerterreintje van onze flat: onder een bobbel in het gras slaapt een boot die hier eeuwen terug is gezonken toen dit nog een zee was. Er staat een bordje bij.
Research en inspiratie:

Ronde tempel bij Delphi

Zwart strand op São Miguel

Slangster (Noordzee) en plastic zeemeermin (in de Chinese winkel)

Walvissenexcursie nabij de Azoren

Filmpje uit de Pathé Baby Collection van Princeton University Library

Over het schrijven van Onderwaterverhalen

Back to Top